یادداشت های بی مقدمه (۷)

.
اگر یه مسیر تردد ثابت، توی روزای مشخصی از هفته، و بازه زمانی نسبتاً مشابه داشته باشید، با این فرض که قطار متروی ۴۰۰۰نفری، با واگنای ۴۰ نفری، بین ایستگاه هایی که شما توش سوار و پیاده میشید، و با احتساب همه کسایی که توی این فاصله سوار و پیاده شدن، نصف ظرفیت اسمیش مسافر داشته باشه، یعنی شما در یک روز با ۲۰۰۰ نفر، توی مسیر رفت، و ۲۰۰۰ نفر توی مسیر برگشت، هم-راه بودید!
حالا اگر فرض کنیم تمام اون نفرات، آدمای متفاوتی باشن و هیچ کس هر دو مسیر رو هم زمان با شما طی نکنه، یعنی طرف حسابتون، ۴۰۰۰ همسفره!
اگه شما، دو روز از ۵ روز کاری هفته رو، از مترو اسفاده کنید، یعنی هم مسیر با ۳۲۰۰۰ نفر بودید.
باز با این تخمین که، نه مثل من، ۱۴ایستگاه و حدود ۴۰ دقیقه، بلکه فقط ۵ ایستگاه و حدود ۱۵ دقیقه رو توی مترو سپری کنید، یعنی در هفته ۱ساعت، در ماه ۸ساعت، و در سال ۵۲ساعت رو مترو سواری کردید.
اگر از بین ۳۲۰۰۰نفر هم-راه شما، فقط و فقط ۱ نفر باشه که هم روز و هم ساعت ترددش با شما، یکسان باشه، بنظر خودتون، با این آدم ناشناس، از چند نفر از دوستا و آشناهای شما، باهاتون وقت گذروندید؟
.
اصلاً یه سوال، شما اسمتون چیه؟ مسافر مترو؟ یا آشنا و رفیق؟؟؟
.
+ این شما، شامل حال همه، از جمله خودم میشه

« روایت خطّی یک پیاده راه »...