« روایت خطّی یک پیاده راه »
آخرین مطالب
امکانات وب
تکگویی یا مونولوگ یکی از شگردهای ادبیات داستانی و هنرهای نمایشی است که در آن شخصیت داستان یا گویندهٔ شعر خطابه یا داستان یا وصف و درددلی را به تنهایی، خطاب به خود یا بینندگان و شنوندگان، عرضه میکند و در برابر دیالوگ قرار میگیرد.
تک گویی ممکن است پارهای از داستان و نمایشنامه را تشکیل دهد یا خود، داستان یا نمایشنامهای مستقل باشد. قسمتهای اولیهٔ شازده احتجاب نمونهای از به کارگیری این شیوه در داستان است. همچنین یکی از مشهورترین تکگوییها در ادبیات قطعهٔ «بودن یا نبودن» از نمایشنامه هملت اثر شکسپیر است.
تک گویی ممکن است پارهای از داستان و نمایشنامه را تشکیل دهد یا خود، داستان یا نمایشنامهای مستقل باشد. قسمتهای اولیهٔ شازده احتجاب نمونهای از به کارگیری این شیوه در داستان است. همچنین یکی از مشهورترین تکگوییها در ادبیات قطعهٔ «بودن یا نبودن» از نمایشنامه هملت اثر شکسپیر است.
و حالا
آغاز "مونولوگ"
فصل چهاردهم از روایت خطّی یک پیاده راه رو
اعلام میکنم
+ نظرات این پست تا یک هفته بعد از نگارشش، باز خاهد بود
++ فصول قبل، عموماً وقفه های چند ماهه داشتن بینشون؛ ولی فصل ۱۳ و ۱۴، به خاطر شرایط خاصی که من درش قراردارم و نمیخام ثبت لحظاتش رو از دست بدم، در امتداد همدیگه قرار میگیرن
+++ یکی از ویژگیای روایت خطی یک پیاده راه، کامنتینگ بازش بود که منجر به ایجاد دیالوگ بین عابرپیاده، یعنی من، و خاننده هاس وبلاگ میشد؛ امّا این فصل، یک تک گویی مستمر هست که متن نوشته هاش "فعلاً" بسته ست. درواقع، این فصل نگارش افکار، در سکوته.
++++ به قول آقام، حرفِ نزده رو، همیشه میشه زد. پس بقیه حرفمو، ناگفته میذارم ...
ما را در سایت « روایت خطّی یک پیاده راه » دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 180